عوامل موثر بر بهبود یادگیری از دید دانشجویان دوره غیربالینی رشته پزشکی عمومی دانشکده پزشکی بندرعباس
چکیده
مقدمه: یادگیری را به صورت تغییر نسبتا پایدار در رفتار بالقوه که در نتیجه تمرین تقویت شده باشد، تعریف کرده اند. دانشگاه، یکی از مراکز اصلی وقوع این یادگیری است و بی تردید، عمل به رسالت آموزشی و تربیتی در مراکز علمی از طریق یادگیری امکان دارد. این پژوهش با هدف شناخت عوامل موثر بر یادگیری دانشجو از دید خود دانشجویان انجام گرفته است. روش کار: این پژوهش یک مطالعه توصیفی از نوع پیمایشی است که در آن تمامی جامعه پژوهش شامل 170 نفر دانشجو مورد پرسش قرار گرفتند. گردآوری داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته که شامل سه بعد روش تدریس، علمی - سوادی و شخصیتی - رفتاری می باشد، انجام شد. داده های تحقیق پس از گردآوری با استفاده از روشهای آمار توصیفی، آزمون t و همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: مطابق یافته های این پژوهش، بعد مهارت در تدریس، بعد علمی – سوادی و بعد شخصیتی – رفتاری به ترتیب با میانگین امتیازهای 30.97، 11.92 و 9.58 در اولویتهای اول تا سوم قرار گرفتند. در بعد روش تدریس اهمیت به روش تدریس و تناسب آن با محتوا، رعایت انسجام مفاهیم درس، ارتباط مفاهیم جدید با مفاهیم آموخته شده قبلی، استفاده از مثالهای زیبا در تدریس، در بعد علمی – سوادی، هدایت آموزش به سوی کاربرد مفاهیم یاد گرفته شده، علم و آگاهی کافی استاد، هدایت آموزش بر اساس تسلط استاد بر مفاهیم درس و در بعد شخصیتی- رفتاری، احترام به دانشجو، تقویت شهامت پرسش کردن در دانشجو در حد زیاد تا خیلی زیاد از عوامل موثر بر یادگیری دانشجویان بودند. نتیجه گیری: با توجه به اهمیت نیازهای دانشجو در موفقیت یک فرآیند یاددهی - یادگیری، بسیار مطلوب خواهد بود که استادان محترم بر اساس این نیازها برنامه ریزی نمایند.