تحلیل خستگی بدنه خودروسواری با تغییر شاخصهای سیستم تعلیق
چکیده
اجزا بدنه خودرو عموما در معرض بارهای نامتناسب قرار دارند. از آنجا که تخمین عمر اجزا سازه و بدنه خودرو عموما به تغییر وزن و شتاب خودرو و هزینه ساخت و مسائل ایمنی و استحکام و عمر سازه منتهی می گردد، در صنایع طراحی و ساخت خودرو از اهمیت ویژه ای برخوردار است. تئوری های ارائه شده در این زمینه عموما برای اجزاسازه ای تحت بارهای بسیار ابتدایی سینوسی و هندسه اولیه ارائه شده اند، به گونه ای که عمر قطعات خودرو در نرم افزارهای cae همچنان بر پایه معیارهای نارسای تنش معادل تخمین زده می شود. مثلا در برخی این نرم افزارها کرنشهای نرمال اصلی و یا برشی در نظر گرفته نشده اند، در صورتیکه در معیار جدید پروژه کنونی fsk هم کرنش برشی ماکزیمم و هم تنش نرمال در تخمین عمر خستگی سهیمند.از جمله این نرم افزارها می توان msc/fatigue را نام برد . طراحی خودروی مرجع در شرکت ایران خودرو انجام شده است. در این پروژه می خواهیم ببینیم که شاخصهای سیستم تعلیق این خودرو از لحاظ عمر خستگی بهینه اند؟ و در غیر اینصورت سیستم تعلیق بهینه را بیابیم. یعنی در نهایت طراحی براساس عمر خستگی بیشینه می باشد. در این پایان نامه از تئوری های morrow,stress life,fatemi-socie-kurath,smith-topper-watson استفاده کردیم که اولی و سومی جز رهیافتهای stress-based approach و دومی و چهارمی جز رهیافتهای strian-based approach هستند. در پروژه کنونی بارهای ناشی از ورودی های اتفاقی جاده، به مدل کامل خودرو اعمال شده است.